Rusya’da en yüksek not 5’iken, bir çocuğun boş kağıt verse bile alabileceği en düşük not 2’imiş.
Bu uygulamadan yeni haberdar olan biri şaşkınlıkla Moskova
Üniversitesi’ndeki Dr. Theoder Medrayev’e sormuş, “Boş kağıt veren bir öğrenciye
neden “0” yerine “2” veriyoruz, niye öğrencilere adil davranmıyoruz?” diye.
Medrayev bu soruyu “Her sabah 7’de soğuk havalarda bile
kalkıp okula gelen, tüm dersleri takip eden, toplu taşıma ile sınava saatinde
yetişen ve soruları cevaplayamasa bile en azından sınava giren, başka bir hayat
yaşayabilecekken okumayı seçen birine nasıl “0” verebiliriz?” diyerek
cevaplamış.
“Biz, demiş, “sadece sınavdaki sorunun cevabını bilmiyor
diye hiçbir öğrenciye “0” veremeyiz. En azından insan olduğu ve denediği için o
öğrencilere de saygı göstermeliyiz.”
Doğduğumuz andan beri küçüklü büyüklü ne kadar farklı
sınavlarla karşı karşıya kaldığımızı düşünün, zaman zaman aldığımız “0”lar
nedeniyle nelerden vazgeçtiğimizi, vazgeçişler nedeniyle asla keşfedilmeyecek
potansiyelleri…
Yıkmanın en kolay iş olduğunu, asıl zor olanın yapıcı
yaklaşarak ilmek ilmek yol almak olduğunu düşünün. Hakkınız yense de, “0”
alsanız da hayatın önünüze getirdiği sınavlarınızda bilin ki asıl hak ettiğiniz
notunuz en az “2”. İlkinde başarısız da olsanız deniyor olmak bile bir başarı…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder