Büyük Perhiz; Büyük Oruç (Великий пост-Velikiy Post)

Kaynak: https://turkrus.com/

 

Ortodoks Hristiyanlar için en önemli dini dönemlerden biri olan Büyük Perhiz başladı. Perhiz, Paskalya arefesine, yani 19 Nisan’a kadar sürecek.

Bu gelenek MS ilk yüzyıllarda Mısırlı keşişlerin yaşamından gelmektedir. Büyük Oruç’un tamamını çöllere ve mağaralara çekilerek yalnız geçirirlerdi; çünkü İncil'in söylediğine göre İsa çölde 40 gün oruç tutmuştu. Rahiplerin tamamı Paskalya'da manastıra dönemedi; bazıları açlıktan öldü, bazıları ise vahşi hayvanlar tarafından parçalandı. 

Oruç fiilen Maslenitsa haftasında başlar. Bu bağlamda et yemekten kaçınmalı, Çarşamba ve Cuma günlerinde özel dualar okunmalı. Maslenitsa haftasında bir gelenek olarak sıkıntı içinde olanlara ikramlarda bulunur, yoksullara yardım edilir, hastalar ziyaret edilir. 

Moskova 125 adlı proje, şehirde yaşayanların bu ibadete ne kadar bağlı kaldığını ölçmek amacıyla anket düzenledi. 

Anket sonuçlarına göre, katılımcıların yalnızca yüzde 6’sı Büyük Perhiz'in tüm kurallarına titizlikle uyduğunu belirtti. Yüzde 22’lik bir kesim ise kısmen oruç tuttuklarını, örneğin et tüketimini bıraktıklarını ancak süt ürünleri ve yumurtayı yemeye devam ettiklerini ifade etti. Bazı katılımcılar ise yalnızca beslenme düzenlerinde değil, genel davranışlarında da kendilerini sınırladıklarını söyledi. 

Katılımcıların yüzde 72’si ise Büyük Perhiz'i tam anlamıyla uygulayamadıklarını belirtti. Anket seçenekleri arasında “hiç tutmuyorum” yanıtı bulunmadığı için, bu grupta dinî inancı olmayan ya da Hristiyan olmayan katılımcıların da yer aldığı tahmin ediliyor. Bazı Moskova sakinleri, yaş ilerledikçe oruç tutmanın zorlaştığını ve artan gıda fiyatlarının da bu süreçte etkili olduğunu dile getirdi. 

Ortodoks geleneklerine göre, Büyük Perhiz süresince aşağıdaki gıdalar tüketilmez:

• Et ve et ürünleri (sığır eti, tavuk, domuz eti vb.) 

• Süt ve süt ürünleri (peynir, yoğurt, tereyağı, krema, süt vb.)

• Yumurta ve yumurta içeren gıdalar

• Şarap ve alkollü içecekler (bazı günlerde istisnalar olabilir)

• Balık (sadece belirli bayram günlerinde izin verilir)

• Tatlı

Ortodokslar, Büyük Perhiz’i sadece fiziksel bir diyet olarak değil, ruhsal bir arınma dönemi olarak görürler. Bu nedenle, sadece yiyecek kısıtlamalarına değil, aynı zamanda manevi olarak da daha disiplinli bir yaşam sürmeye odaklanırlar.

'valenki': Rusların yün botları

Alexandra Guzeva

Kaynak: https://www.gw2ru.com/

 

Rusya'da 'valenki'ler balalayka, matruşka bebeği veya semaver kadar halk nesnesidir.

Bu kışlık yün çizmeler birçok nesil için vazgeçilmezdi ve onlarca yıl hizmet verebilirdi.

Aşağıda, temel özelliklerini vurguluyoruz.

1. Adı 'valyat' ('keçeleme') kelimesinden geliyor.

'Valenki' keçe yünden yapılmış botlardır. Aslında, isimleri Rusça 'валять' ('valyat') kelimesinden gelir ve tam anlamıyla 'keçeleme' anlamına gelir. Rusya'da 'valenki'ler çoğunlukla koyun yününden üretilirdi, ancak teorik olarak herhangi bir yün kullanılabilir. Örneğin Orta Asya'da genellikle deve yününe başvururlar.

Keçeleme işlemi oldukça karmaşık ve uzundur. Öncelikle yünü temizlemeniz, taramanız, sabunlu suyla durulamanız ve tutam tutam ayırmanız gerekir. Daha sonra bu kabarık gevşek kütle uzun süre sarılır ve kelimenin tam anlamıyla keçeleştirilir. 

Periyodik olarak yün ıslatılıp tekrar keçeleştirilmeli ve sonra kurutulmalıdır. 'Valenki'lerin dikişleri yoktur, çünkü keçe bitmiş botun üzerine tamamen "rulolanır".

2. Teknoloji Altın Orda'dan geldi

Rusya, 'valenki'nin ortaya çıkışını Moğollara borçludur. Bu arada, Rus topraklarına getirdikleri tek şey bu değil. Diğer yenilikler hakkında daha fazla bilgi edinmek için buraya tıklayın . 

Moğol-Tatarlar kendileri 'valenki' giymezlerdi. Ancak, bu Türk göçebeleri yünden keçe yapmayı biliyorlardı. Benzer yün çorapları vardı ve ayrıca bu teknolojiyi yurtların inşasında ve halıların üretiminde aktif olarak kullandılar.

3. İlk başlarda 'valenki' sadece zengin kişiler tarafından giyiliyordu

Başlangıçta, sadece zengin insanlar 'valenki' satın alabiliyordu. Birincisi, 4 ila 7 kg arasında çok fazla yün gerektiriyordu ve ikincisi, elle üretim süreci çok zaman alıyordu ve sadece sınırlı sayıda zanaatkar gizli sanata sahipti. 

'Valenki', ancak 19. yüzyılın başlarında endüstriyel üretiminin artmasıyla yaygın bir şekilde kullanılmaya ve bulunmaya başlandı. Ayrıca, 'valenki'nin popülaritesi Rusya'da koyun yetiştiriciliğinin büyümesi ve özel bir cins olan Romanov koyununun yetiştirilmesiyle ilişkilidir. Kaba yünü keçeleme için idealdir.

4. Sadece kuru havalar için uygundur

'Valenki' botlar çok sıcaktır, ancak çok pratik değildir. Tabanı ıslanır ve çabuk yıpranır. Bu nedenle, yalnızca buzlu, kuru kışlarda giyilebilir. 

Ama, hiç kimse sadece 'valenki' giymedi. Tabanlar her zaman deri ile kaplanmış veya astarlanmıştı. Ve, 19. yüzyılın sonlarında Rusya'da kauçuğun yaygın kullanımıyla, kauçuk tabanlar yapmaya başladılar veya galoş gibi çıkarılabilir kauçuk üstlü botlar giymeye başladılar. 

'Valenki, valenki' adlı en ünlü Rus halk şarkılarından birinde, sanatçı 'valenki'lerinin dikilmemiş ve eski olduğundan yakınır. Kız, sevgilisine hediye almaması, bunun yerine 'valenki'lerini dikmesi için yalvarır. Çok daha pratik, katılıyoruz! Şarkıyı dinleyin ve İngilizce çevirisini burada inceleyin .

5. 'Valenki'ler yeniden moda oldu

'Valenki'ler, Sovyet döneminde askeri kış üniformalarının yanı sıra polis üniformalarının da bir parçasıydı. Özellikle köylerdeki birçok aile, genellikle onlarca yıl hizmet veren 'valenki'lere her zaman sahipti. 

Ve döngüsel moda tekrar dikkatini bu pratik kış ayakkabılarına çevirdi. 21. yüzyılın başlarında, 'valenki' popüler bir hediyelik eşya haline geldi ve insanlar onları tekrar giymeye başladı. Ancak şimdi, artık kaba gri keçe çizmeler değiller. Artık güzel beyaz veya diğer renklerde geliyorlar ve Rus tarzı nakış ve boncuklarla elle süsleniyorlar. 

Modern Rus tasarımcılar da 'valenki' ile çok çalışıyorlar. Ve eğer kauçuk tabanlı sıradan 'valenki'ler bugün 2.000 rubleden (yaklaşık 20 $) daha ucuza satın alınabiliyorsa, tasarımcı olanlar çok daha pahalı olabilir. 

Üstelik dünyaca ünlü moda evleri bile Rus 'valenki'sine kendi yorumlarını katıyor; aralarında Gianfranco Ferre de var.

Bir verste neden 'Kolomenskaya' adı verilir?

 

Anna Popova

Kaynak: https://www.gw2ru.com/

 

1918'den önce Rusya'da mesafeler kilometre olarak değil, verst olarak ölçülüyordu.

Bu arada, birbirlerinden biraz farklıdırlar: bir verst 500 sazhen veya 1066,8 metredir. 

Verst direkleri, gezginlerin varış yerlerine ne kadar daha gitmeleri gerektiğini bilmeleri için yollar boyunca yerleştirilirdi.

Kısalık olsun diye bunlara 'verst' denirdi.

Moskova'dan, Kaluga karakolundan, Kolomenskoye'deki Çar Aleksey Mihayloviç'in ikametgahına giden yol bu direklerle işaretlenmişti.

Sağlam taş sütunlar mermerle kaplıydı ve kartallarla süslenmişti.

Ayrıca sıradan verstlerden "yükseklikleri" ile ayırt ediliyorlardı - sıradan işaretlerden önemli ölçüde daha yüksektiler. "верста Коломенская" ("Versta Kolomenskaya") veya "Kolomenskaya versti" ifadesi buradan geldi.

Zamanla, çok uzun, zayıf insanlardan bahsetmeye başladılar.

Aleksey Tolstoy'un 'Büyük Petro' adlı romanında, uzun boyuyla dikkat çeken imparator bile bunu şöyle anlatıyor: "Zaten 15 yaşındaydı. Boyu bir Kolomna versti kadardı."

Bu arada, Büyük Petro döneminde yollar döşenirken mesafeyi gösteren verst direkleri yerleştirilmeye başlandı.

Ve, I. Aleksandr döneminde, kötü havalarda bile görülebilmeleri için, bunları eğik bir şerit halinde boyamaya başladılar.

Vanka-Vstanka

 

Vanka-Vstanka, Rus çocuklarının gözdesi, yere koyup yatırmaya çalıştığınızda yeniden dikey konuma dönen, yuvarlak tabanlı oyuncak bebek şeklinde bir oyuncak. 

Dış etkinin yokluğunda istikrarlı bir denge durumunda olan, genellikle yumurta şeklinde olan, yuvarlak tabanlı bir oyuncak bebek; belirli bir açıyla itildiğinde düzleşir ve bunun nasıl düşmesi gerektiği ile çelişkili görünmesine neden olur.

Oyuncak genellikle alt yarım kürenin içinde bir ağırlığa sahip olup, içi boştur.

Bebeğin kütle merkezi, ağırlıklı küresel tabanında yer almaktadır.

Tumbler eğildiğinde, kütle merkezinin desteğe göre yüksekliği artar, bunun sonucunda şekil orijinal konumunu alma eğilimindedir.

Bu yuvarlak, tombul oyuncaklar dünyanın dört bir yanındaki kültürlere girmiştir.

Bizdeki “hacı yatmaz” dediğimiz oyuncakların benzeridir.

Amerika’da da benzerleri “weebles” diye bilinen oyuncaklardır.

"Weebles sallanır ama düşmez!" 1970'lerde ortaya atılan Amerikan tombul oyuncağının meşhur sloganıydı.

Ancak, Soğuk Savaş'ın ortasında Sovyetler Birliği ve Doğu Bloku'nda da bu tombul oyuncaklar sallanmakla ve ayağa kalkmakla meşguldü. 

Sovyetler Birliği döneminde çoğu evde çocukların oynaması için bir Vanka-Vstanka vardı.

Çin'de, genellikle yerel bürokratların beceriksizliğiyle alay eden yerel bir yetkilinin palyaço karikatürü olarak tasarlanırlar.

Türkiye’de de bu anlamda bir eleştiri ifadesi olarak çokça kullanılır. “Hacı yatmaz gibi bir adam” deriz.

Çocukların oynarken itmesiyle içindeki zili çalan modelleri de olan Vanka-Vstanka'lar ve dünya çapındaki değişik versiyonları günümüzde de popüler oyuncaklar olarak varlığını halen sürdürüyor.

Valyat' duraka

 

Valyat' duraka

Rusça 'aptalmış gibi davranmak'.

“Valyat' duraka” (Валять дурака), “aptalı oynamak”, "anlamıyormuş gibi yapmak", "farkında değilmiş gibi davranmak", “hiçbir şey yapmamak”, “yararsız bir şey yapmak” anlamına gelen bir Rus deyimidir.

Bizdeki “aptala yatmak” deyiminin, yani “aptalmış gibi davranmak” ifadesinin uyduğu düşünülebilir.

Bu, aynı zamanda bildiğimiz bir işten kaytarma hilesidir.

“Valyat' duraka” ifadesinin tam çeviri anlamıyla karşılığını bulmak çok zordur, ama denersek pek de mantıklı olmayan bir şey elde ederiz: “aptalı yuvarlamak”.

Aptal (Rusça: Durak) nereden geliyor?

Bu deyimin kökenleri belirsizdir. En popüler görüş, buradaki "durak"ın, modern Weeble'a benzeyen, geleneksel bir Rus çocuk oyuncağına atıfta bulunduğudur.

Weebles, 1971 yılında ABD'li oyuncak şirketi Hasbro tarafından piyasaya sürülen ve şu anda Playskool markası altında pazarlanan bir dizi çocuk roly-poly oyuncaktır.

Bizde bu oyuncağın benzeri “hacı yatmaz” diye bildiğimiz oyuncaktır.

Bunlar eski Rusya’da başlangıçta Van'ka-Vstan'ka (Van'ka Kalk!) veya "Van'ka Durak" (Van'ka Bir Aptal) olarak adlandırılıyordu; burada Van'ka, erkek ismi Ivan'ın gayri resmi bir kısaltmasıdır.

Doğal olarak, bir tombul bebeği yatırmaya (valyat') çalışmaktan daha aptalca ve işe yaramaz bir şey bulmak zordur, çünkü her zaman tekrar dik duracaktır.

Aynı kökenden gelen, eş anlamlısı olan “valyat' Van'ku” adında bir deyim daha vardır, ancak bu daha nadir kullanılır ve daha çok günlük konuşma dilindedir. 

Rus tarzı mı?

Ünlü Rus yazar Aleksandr Genis bir keresinde, "anlamamış gibi yapmak", "aptalmış gibi yapmak" anlamına gelen "valyat' duraka"nın birçok ulusal Rus davranış özelliğinden biri olduğunu söylemişti:

"Bu tuhaflık, Rus ulusal mizacına, bir yabancının zor anlayabileceği tüm vahşi özgünlüğünü verir: Rusya'daki insanlar genellikle bir şeyleri anlamamış gibi yaparlar. Muhtemelen bu bir gelenektir.

Bazen bilmiyormuş, anlamamış gibi yapmak kişiyi cezadan kurtarabilir.

Öyle ya sadece "akıldan eksik olanlar", aptal insanlar cezadan ve müeyyide uygulayacak yetkililerden korkmaz.

Rus kültüründe öne çıkan semboller

 

Kaynak: https://medyagunlugu.com/  

 

Rusya 17 milyon kilometre kare yüzölçümü ile dünyanın en büyük ülkesi. Nüfusu 144 milyon. Bir karşılaştırma yapmak gerekirse Türkiye'den 21 kat daha büyük bir ülke. En büyük şehirleri Moskova, St. Petersburg, Novosibirsk, Yekaterinburg, Nijniy Novgorod, Samara ve Kazan. Nüfusun etnik gruplara göre dağılımına bakıldığında %81 Rus, %3,7 Tatar, %1,4 Ukraynalı, %1,1 Başkurt, %1 Çuvaş ve diğer küçük gruplardan oluştuğu görülüyor.

Ülkenin böylesine büyük bir coğrafyaya yayılmasına, farklı şehirlerde ve kırsalda farklı gelenek ve kültürel özellikler söz konusu olmasına rağmen Rus kültürü dediğimizde öne çıkan birçok unsurdan söz edilmesi mümkün.

Her şeyden önce geniş ve zengin bir tarihi geçmişe sahip olan Rus kültürünün dünya kültürüne katkıları açısından bakıldığında bazı bilimsel alan ve konular dışında öne çıkan en önemli alanların edebiyat, resim, bale ve klasik müzik gibi alanlar olduğu görülüyor.

Rus halk kültürünün öne çıkan görsel folklorik figürlerinde ise iklim, doğa, hayvan sembolleri, gelenekler, tarihsel olaylar ve dinsel ögelerin etkili olduğu görülüyor. Bazı yazarlarca kültürel öğelerde etkili olan en önemli sosyal unsurların vatan ve aile gibi kavramlar olduğu söyleniyor.

Hristiyanlık günlük yaşamın önemli bir unsuru olmuş tarih boyunca. Bununla birlikte 70 yıl boyunca ülkeyi yöneten Komünist Partinin bakış açısı ve söylemlerinin de kültür yaşantısına getirdiği etkileri dikkate almak gerekiyor. Bu noktada Komünist Partinin özellikle din ve kadının rolüne bakışı toplum hayatında bazı değişikliklere neden olmuş.

Bu nedenle, Kievan Rus dönemi, Çarlık ve imparatorluk dönemi, Sovyet dönemi ve bugün farklı eğilim ve özelliklerin söz konusu olduğunu söylemek mümkün. Bununla birlikte bugün Rusya ile özdeşleşen bazı özelliklere bakıldığında aşağıdaki bazı sembol ve kavramların ön planda olduğu söylenebilir:

Ayı:

Neden Rusya'nın sembolü? Bunun nedeni dünyanın güney bölgelerinde vahşi hayatın kralının aslan olmasına rağmen kuzey ülkelerinde ayının öne çıkmasıdır. Kuzey ormanlarında ondan daha güçlüsü yoktur. Bu nedenle ayının bir sembol olarak seçildiği anlaşılıyor. Ayıya atfedilen değerler dünyanın başka yerlerinde tembel, hantal, zalim gibi özellikler olabilmesine rağmen Rusya'da ayı kavramına pozitif anlamlar yüklüdür. Ayı gücü, cesareti, aklı ve zekayı temsil etmektedir. Bu nedenlerle, kahverengi Avrasya ayısı Rusya'da geniş anlamda sempati gören bir figürdür. Bu sembolün çizgi filmlerde, tiyatro oyunlarında sıkça kullanıldığı görülür. 1980 Moskova Olimpiyat Oyunlarının maskotu olarak "Mişa" adındaki yavru ayı kullanılmıştır. 2000'li yılların başından itibaren Rusya'daki siyasi yaşama egemen olan Birleşik Rusya Partisi'nin sembolü olarak da kullanılmaktadır.

 

Rus edebiyatı: 

Edebiyat Rusya'nın dünya kültür mirasına olan katkılarının başında geliyor. Özellikle 19. yüzyılda yetiştirdiği Tolstoy, Dostoyevski, Çehov, Turgenyev, Gogol, Puşkin gibi yazarlarla Rus edebiyatı Rus kültürünün en önemli unsurlarından biri. Bu dönemde yazılan Savaş ve Barış, Suç ve Ceza, Karamazov Kardeşler gibi romanlar dünyada bugüne kadar yazılmış en iyi romanlar arasında gösteriliyor.

 

Bolşoy tiyatrosu: 

Rusya'nın kültürel öğelerinin başka bir alanı da bale, opera ve klasik müzik. Halkın bu tarz gösterilere ilgisi büyük. Çaykovski, Korsakov, Rahmaninov, Borodin, Glazunov gibi önemli besteciler bulunuyor. İşte Bolşoy Tiyatrosu Rusya'nın bu özelliğinin sembolü konumunda. II. Katerina tarafından yapılması istenilmiş ve Mimar Joseph Bove tarafından dizayn edilmiş. Şu andaki bina 1821-1824 yılları arasında inşa edilmiş ve zaman içinde doğal olarak bir çok defa yenilenmiş. İlk olarak 1856 yılında Çar II. Aleksandr tarafından açılmış. Bolşoy tiyatrosu her dönem Rusya'nın ve Moskova'nın en önemli sembollerinden biri olmuş ve sahne sanatlarına büyük katkılar sağlamış bir mekan.

 

Rus alfabesi: 

Rus alfabesi Kiril kardeşler tarafından geliştirilmiş olup, 33 harften oluşuyor. Harflerin öğrenilmesi zor görünmekle birlikte Çince, Japonca gibi alfabelere göre daha kolaydır. Her şeyden önce yazıldığı gibi okunabilmektedir Rusça. Rus dilinde asıl zor olan gramer kullarının yoğunluğu ve kelime sayısının hayli fazla olmasıdır. İyi öğrenilmesi emek ve zaman gerektirmektedir. Rus alfabesindeki harfler aşağıda gösterilmektedir:

А, Б, В, Г, Д, Е, Ё, Ж, З, И, Й, К, Л, М, Н, О, П, Р, С, Т, У, Ф, Х, Ц, Ч, Ш, Щ, Ъ, Ы, Ь, Э, Ю, Я

 

Daça: 

Bu kelime günlük hayatta o kadar çok kullanılır ki, Rusya'da ilk öğrenilen kelimelerden biridir. İmkanı olan hemen herkesin büyük şehirlerin yakınlarında bahçesi olan müstakil evler edindiği görülür. Biraz daha uzağa ve mütevazi özelliklere razı olan hemen herkes sahip olabilir bu evlere.

Hafta sonu gidilip vakit geçirilen, tatil zamanlarında kalınan bu evler şehir hayatının stresinden ve gürültüsünden uzaklaşmaya imkan verir. Çoğu evde sauna da bulunur. Daçalar ilk olarak Çarlar tarafından şehirlere yakın kırsal alanlarda hediye edilen mülkler olarak ortaya çıkmıştır. Sovyet zamanında Komünist Parti elitlerine tahsis edilen ve kamu mülkiyetindeki bu evler daha sonra özel mülk olarak kullanılmış ve yaygınlaşmıştır.

 

Babuşka: 

Gün görmüş kadın, hatıraların ve geleneklerin vasisi ve bekçisi, sözünü sakınmayan, güzel geleneksel yemekler pişiren, bazen çocuklara bakan, bahçesinde sebze meyve yetiştiren ve çocuklarına gönderen büyükannedir Babuşka. Bu kelime de Rusya'da günlük hayatta en çok karşılaşılan kelimelerden biridir.

 

Borş Çorbası:

Bu çorba Rus mutfağının en başta gelen yemeğidir. Temel olarak kırmızı turp ve pancardan yapılmaktadır. Etli ve etsiz olarak hazırlanabilmektedir. Rusya'da hemen her mekanda yapılır. Ancak lezzet konusunda iyi bir fikir edinebilmek için orta-üst restoranları tercih etmek yerinde olur.

 

Votka: 

Rusya ile özdeşleşmiş bir içkidir. Geleneksel olarak fermente edilmiş tahıllardan veya patatesten yapılmaktadır. Slav dillerindeki vada (su) kelimesinden türetilmiştir. Vodka'nın ilk olarak 1405 yılında medikal bir sıvı olarak kullanıldığı, Rusça sözlüklerde ise 19. yüzyıldan itibaren yer almaya başladığı söyleniyor. Beluga, Ruskiy Standart, Baykal, Belaya Berozka, Piyat Ozer, Telnyaska, Simirhof, Putinka, Kubanskaya, Moskovskaya, Stoliçnaya, Narodnaya, gibi çok sayıda votka markası bulunuyor.

 

Matruşka: 

Geleneksel kıyafetler giyinmiş Rus köylü kızını temsil eden matruşkalar Rus kültürünü simgeleyen en önemli unsurlardan biri. İç içe koyulan azalan bir ahşap bebek kümesi matruşka. Özellikle turistik amaçla üretilmekle birlikte sembol olarak Rusya'yı temsil eden bir özelliğe sahiptirler.

 

Balalayka: 

Bu enstrüman Rus folklorik müziğinin sembolüdür. Üçgen şeklinde ve üç telli olarak yapılmaktadır. Sesi mandolin tınısını andırır.

Semaver: 

Soğuk kış günlerinde çay vazgeçilmez bir içkidir Rusya'da. Çay için sıcak su kaynatılan geleneksel kabın adı semaverdir. Kabın şekli ve adı Türkiye ve Azerbaycan'daki kullanım ile aynıdır.

 

Aziz Vasil Katedrali: 

Bu Katedral Kızıl Meydan'ın ve daha ötesi bütün Rusya'nın sembolü konumunda. Korkunç İvan tarafından 1555-1561 yılları arasında Kazan ve Astrahan hanlıklarına karşı kazanılan zaferleri kutlamak amacıyla yaptırılmış.

Valenki: Rus kışının dermanı. Bin yıllık gelenek, "modernite"ye direniyor

Kaynak: https://turkrus.com/

 

Hiçbir dikiş, boya ve yapıştırıcı malzeme kullanılmadan yüzde 100 saf yünden hazırlanan geleneksel Rus botları  'valenki'ler, hala tercih ediliyor.  Arkitera.Com'da derlenen bilgilere göre, üretim teknolojileri değişmesine rağmen, tarihi özelliklerini koruyan çizmeler, koyun, deve, at, köpek ve diğer yünlü hayvanların tüylerinin kullanılmasıyla hazırlanıyor.  

Tarihte bilinen en eski 'valenki'lerin, milattan önce dördüncü yüzyılda Altay bölgesinde üretildiği düşünülüyor.  

Tibet, Kafkas, Pamir ve Karpat dağlarının sakinleri tarafından da kullanılan 'valenki'lerin seri üretimi ise 18'inci yüzyılın ilk yarısında Nijniy Novgorod bölgesindeki Semyonovskaya köyünde başladı. 

 

Kimyasal madde yok
 

Hayvan tüylerinin mekanik baskı sonucu doğal olarak birbirine yapışması özelliği temel alınarak hazırlanan 'valenki'lerin üretiminde hiçbir kimyasal madde kullanılmıyor. 

Sibirya çöllerindeki aşırı soğuk hava şartlarında tercih edilen 'valenki'ler, İkinci Dünya Savaşı döneminde de Sovyet askerlerinin kullandığı en önemli ayakkabılar.   

Müzede eski tarama aletleri, değişik tarihi 'valenki'lerden örnekler, 'valenki'lerin hazırlanma süreci, kullanıldığı görüntülenen savaş fotoğrafları ve başka örnekler de yer alıyor. 

 

Tedavi edici özellik
 

Müze Müdürü Galina Aleksandrovna Volkova, 'valenki'lerin 200 yıllık tarihe sahip olmasına rağmen, günümüzde de yaygın bir şekilde kullanıldığını söyledi.  

'Valenki'lerin özellikle balıkçılar, avcılar, ülkenin Uzakdoğu bölgelerinin ormanlarında çalışanlar, askerler tarafından tercih edildiğini söyleyen Volkova, ''valenkiler, sadece ayakları sıcak tutma özelliğinden dolayı değil, aynı zamanda rahatsız ayakları tedavi edebilme özelliğinden dolayı da popüler oldu'' dedi.  

Rus uzmanlar, Deli Petro ve İkinci Yekatrina gibi çarların 'valenki'leri bel ağrılarını tedavi için kullandıkları tarihçiler tarafından kanıtlanırken, çocukların üç yaşına kadar 'valenki' kullanması halinde taktirde bağışıklık sisteminin çok güçlendiğini belirtiyorlar.