Rusya'da şirket müdürlerinin rutin alışkanlıkları

Kaynak: https://turkrus.com/ 

 

Rusya’daki büyük şirketlerin genel müdürleri erken kalkma, yoğun çalışma temposu ve disiplinli yaşam tarzıyla öne çıkıyor. RBC’nin SQN danışmanlık şirketine dayandırdığı araştırmaya göre, üst düzey yöneticilerin büyük bölümü sabah saat 07.00’den önce güne başlıyor. Katılımcıların yaklaşık yarısı ise 05.30-06.15 aralığında uyanıyor. Hafta sonlarında bile bu alışkanlık büyük ölçüde korunuyor.

Araştırma, CEO’ların zaman yönetimine özel önem verdiğini ortaya koyuyor. Katılımcıların yüzde 71’i toplantıları 30-45 dakika ile sınırlandırırken, yüzde 56’sı “amaç yoksa toplantı yok” ilkesini benimsiyor. Ayrıca yöneticilerin önemli bölümü bazı günleri tamamen toplantısız planlayarak daha verimli çalışmayı tercih ediyor. Günlük iş yükünün önemli kısmı ise asistanlara ve ekiplere devrediliyor.

Üst düzey yöneticilerin yaşam tarzında sağlık ve fiziksel aktivite önemli yer tutuyor. Araştırmaya göre CEO’ların yüzde 84’ü düzenli spor yapıyor. En yaygın aktiviteler fitness, koşu ve yüzme olurken, çoğu yönetici haftada en az üç kez antrenman yapıyor. Spor, sadece fiziksel form değil, aynı zamanda stres yönetimi aracı olarak görülüyor.

Kahve tüketimi de dikkat çekici seviyede. Katılımcıların yüzde 95’i her gün kahve içerken, önemli bir kısmı günde üç ila beş fincan tüketiyor, yüzde 15’i ise altı fincanın üzerine çıkıyor. Bu durum yoğun tempoya uyum sağlama ihtiyacının bir göstergesi olarak değerlendiriliyor.

Araştırma ayrıca aile yaşamının da giderek daha fazla iş rutinine entegre edildiğini ortaya koyuyor. CEO’ların büyük bölümü yoğun programlarına rağmen her gün kısa da olsa aileleriyle vakit geçirmeye çalışıyor. Hafta sonlarında ise en az bir günü tamamen aileye ayırmayı öncelik haline getiriyorlar.

Uzmanlara göre Rusya’daki yöneticiler küresel eğilimlere benzer şekilde iş ve özel yaşam dengesi kavramına daha fazla önem vermeye başlasa da, ülkenin daha dalgalı ekonomik ve siyasi ortamı nedeniyle yöneticilerin üzerindeki baskı daha yüksek. Bu nedenle spor, disiplinli rutinler ve planlı dinlenme, sadece yaşam tarzı tercihi değil, uzun vadeli dayanıklılık stratejisi olarak öne çıkıyor.

Rusya halleri: Bitkinlik çağında kendine dost olmak

Kaynak: https://turkrus.com/

 

Modern çalışma hayatında yorgunluk, artık yalnızca bedensel bir durum değil; duygusal bir arka planı, zihinsel bir yıpranma eşiği var. Sürekli koşuşturan, hedefleri kovalayan, aynı anda birkaç cephede savaş veren insanlar için “biraz dinlen” tavsiyesi çoğu zaman imkânsız bir lüks gibi. RBC’nin yayımladığı yazıda Rus yazar ve duygusal zekâ uzmanı Sergey Kaliniçev, bu durumdan çıkışın başkalarının şefkatinde değil, kişinin kendine göstereceği içsel dostlukta yattığını savunuyor.

Kaliniçev’e göre insan çoğu zaman “birinin onu anlamasını” bekleyerek yaşar, ama bu beklenti güçsüzleştirici olabilir. Oysa kişi, kendi kendine destek olmayı öğrenebilir: bir dakikalığına durup nefes almak, bedenin gerilimini fark etmek, son günlerde başardığı küçük şeyleri hatırlamak bile içsel enerjiyi yeniden harekete geçirir. Bu basit farkındalık, dışarıdan onay arayışının yerini özsaygıya bırakır.

Yazar, “bedensel dinlenme izni olmayan” anlarda da kendine özen göstermeyi öneriyor. İşlerin çok olduğu günlerde bile bedenin ritmini yavaşlatmak, kasları gevşetmek ve işi aceleye getirmemek bir tür içsel şefkattir. Çevreye “bugün enerjim düşük, ama her şey yolunda” diyebilmek de önemli; çünkü bu cümle, hem başkalarının gereksiz endişesini önler hem de kişinin kendi sınırlarını kabullenmesine yardım eder.

Kaliniçev, aynı zamanda başarısızlık, tükenmişlik ya da duygusal iniş-çıkışlarla baş etmenin yolunun “kendine çocukmuş gibi şefkat göstermekten” geçtiğini anlatıyor. “Hayat bana haksızlık ediyor” duygusuna kapıldığında, kişi içinden gelen dramatik sesi susturmak yerine, onunla dostça konuşmalı: “Evet, yoruldum ama bedenim hâlâ benimle, hâlâ çalışıyor.” Bu anlayış, irade değil, farkındalık gerektirir.

Sonuçta Kaliniçev’in önerisi, “kendine patron olma” çağında “kendine dost olmayı” hatırlatıyor: "Yorgunluk, başarısızlık ya da duygusal kararsızlık, bir zayıflık değil, bir sinyaldir. O sinyali duymayı öğrenen, hem işte hem hayatta daha sürdürülebilir bir ritim yakalar. Belki de modern çağın en büyük başarısı, yapılacaklar listesinden bir maddeyi silmek değil, kendine kısacık bir nefes aralığı tanımaktır."

Çin'le iş yapmanın anatomisi: "Fırsatlar da büyük, bedel de!"

Kaynak: https://turkrus.com/

 

Rusya’nın yaptırımlar sonrası “Doğu’ya dönüşü” hızlanırken, Çin’le ticaret ve yatırım ilişkileri hem cazip hem yorucu bir maraton halini aldı. İlk eşik, doğru partneri bulup yüz yüze ilişki kurmak. Fuarlar, ağlar ve yerinde ziyaretler olmadan açılan kapılar kalıcı olmuyor. Çin’de kişisel bağlar pazarlığın zeminini belirliyor, yalnızca çevrim içi temasla kurulan ilişkilerde koşullar genellikle daha az elverişli kalıyor. Bu nedenle potansiyel ortakla Çin’de buluşmak, üretim sahasını görmek ve birlikte zaman geçirmek işin temel ritüeli sayılıyor.

Forbes'ın analizine göre, pazarlık masasında kültürel farklılıklar oyunun kurallarını değiştiriyor. Çinli iş insanları doğrudan konuşmayı kaba, fazla bilgi vermeyi de değersiz bulabiliyor. “Satır arası” dilini okumak bu yüzden kritik. Ayrıca “bianşu” diye özetlenen beklenmedik hamle kültürü, süreç içinde sürpriz şartların ortaya çıkmasına yol açabiliyor. Çare, acele etmeden müzakere etmek, teslimattan kalite güvencesine, ödemeden ihtilaf çözümüne tüm kritik maddeleri sözleşmede açık yazmak. Sözleşmeyi hızlıca imzalayıp ayrıntıları sonra konuşalım yaklaşımı çoğu kez tıkanmaya sürüklüyor.

Operasyonel tarafta tablo karmaşık. Çin, yabancı sermayeye ilişkin kuralları yumuşattı, asgari sermaye şartı kalktı. Buna rağmen yaptırım iklimi bankacılık kanalını daraltıyor. Çin bankaları ikincil yaptırım riskinden çekindiği için Rusya bağlantılı şirketlere hesap açmada temkinli davranıyor. Şirket kuruluşunda yerel hukukçularla çalışma çoğu dosyada çözüm getiriyor fakat süreç beklenenden uzun. Yine de doğru hazırlık, eksiksiz belge ve sabit bir muhatap ile bu bariyer aşılabiliyor.

Nerede şirket kuracağınız da oyunun kaderini etkiliyor. Pekin ya da Şanghay adresi prestijli olsa da her iş modeli için optimal değil. Lojistik, tedarik ağına yakınlık, yerel vergi rejimi, kiralar ve personel maliyetleri gibi parametreler ikincil şehirleri öne çıkarabiliyor. Müşteriye ve üretici kümelerine yakın, bürokratik olarak daha hızlı bölgeler hem maliyeti düşürüyor hem karar döngülerini kısaltıyor. Doğru lokasyon seçimi, “Çin’de var olmak” ile “Çin’de ölçeklenmek” arasındaki farkı yaratıyor.

Son olarak isim meselesi göründüğünden daha stratejik. Çincede aynı okunuşu paylaşan farklı karakterlerin çağrışımları bambaşka. Kulağa hoş gelen ama olumsuz anlamlar taşıyan bir kombinasyon marka algısını zedeleyebiliyor. Bu yüzden marka ve şirket adının karakter seçimi, anlam kontrolü ve hatırlanabilirliği yerel dil uzmanlarıyla çalışılarak belirlenmeli.

Sonuç olarak Çin’le iş, sabır, hazırlık ve kültürel zekâ testi. Forbes'a göre, "doğru partner, doğru sözleşme mimarisi, doğru banka ve doğru adres bir araya geldiğinde Çin pazarı büyük fırsat üretir. Aksi halde en küçük ihmalin faturası hızla büyür."

Rusya'da 13 milyon serbest meslek sahibi: Eleştiriler, problemler

Kaynak: https://turkrus.com/

  

2025 itibarıyla Rusya’da samozanyatıy (serbest meslek) statüsüne sahip kişilerin sayısı 13 milyonu aştı. Moskviçmag dergisinin haberine göre, bunların 2 milyondan fazlası Moskova’da. Şoförlerden kuryelere, öğretmenlerden IT uzmanlarına kadar geniş bir meslek yelpazesine yayılan bu grup, son yıllarda hızla büyüdü. Ancak uzmanlara göre bu artış, kayıt dışılığı azaltmak yerine işsizliğin istatistiksel olarak örtülmesi ve sosyal güvence yoksunluğunun yaygınlaşması anlamına da gelebilir. 

Finans Üniversitesi profesörü Aleksandr Safonov’un aktardığına göre, samozanyatıy statüsündekilerin yüzde 52’si aslında hiçbir gelir elde etmiyor. Safonov’a göre yerel yönetimler, işsiz sayısını düşük göstermek amacıyla bazı vatandaşları samozanyatıy olarak kaydolmaya teşvik etmekte. Duma Ekonomi Politikası Komitesi Başkan Yardımcısı Nikolay Arefyev ise uygulamayı açıkça eleştiriyor: “Bizde 30 milyon işsiz vardı, şimdi bunun 12 milyonunu samozanyatıy yaptılar. Ama değişen bir şey yok, gençler çalışmıyor, vergi ödemiyor. Samozanyatıy, işsizliği gizlemek için kullanılan bir etiket.”

Devlet Duması'ndan gelen bu tür eleştiriler karşısında Senatör Olga Yepifanova ise statünün kaldırılmasının kitlesel biçimde kayıt dışı çalışmaya dönüşe yol açabileceği uyarısında bulunuyor. Öte yandan, Federal Vergi Servisi (FNS) de bazı işverenlerin, resmi sözleşme yerine çalışanları samozanyatıy olarak göstermeye zorladığını kabul ediyor. Özellikle IT sektöründe uzun süre aynı müşteriyle çalışan yazılımcıların, gerçekte işçi sayıldıkları gerekçesiyle cezai yaptırımlarla karşılaştıkları bilinmekte.

Bağımsız çalışanlar ise karmaşık duygular içinde. Kurumsal psikolog Dmitriy, esnekliğin ve bürokrasiden uzak çalışmanın avantajlarını kabul etse de, gelir güvencesizliği, sosyal izolasyon ve emeklilik hakkı gibi temel unsurların eksikliğini vurguluyor. Etkinlik yöneticisi Svetlana ise doğum izni, tatil ve vergi iadesi gibi sosyal desteklerin yokluğunun özellikle kadın çalışanlar üzerinde olumsuz etkiler yarattığını söylüyor: “Çocuk yapmayı düşünecek durumda bile değilsin, çünkü destek yok.”

Stolıpin Ekonomi Enstitüsü’nden insan kaynakları uzmanı Tatyana Kojevnikova’ya göre samozanyatıy sistemi özellikle ek gelir elde edenler için uygun. Ancak tam zamanlı bu statüde çalışanlar sosyal güvenlikten, emeklilik haklarından ve kariyer gelişiminden büyük ölçüde mahrum. Kojevnikova’ya göre işverenler için daha esnek ve ucuz olan bu model, çalışanlar açısından ciddi güvencesizlik yaratıyor.

Rusya vatandaşlarının yanı sıra Avrasya Ekonomi Birliği'ne üye ülkelerin vatandaşları da samozanyatıy kategorisinde çalışabiliyor. Ancak Rusya'daki Türk vatandaşlarının böyle bir hakkı bulunmuyor.

 

(Görsel: Moskviçmag)